πάνε μήνες από την τελευταία φορά που άναψα το φως στο διαδικτυακό μου σπίτι και σκέφτηκα ότι αυτό ήρθε η ώρα να αλλάξει.
στο είχα πει, άλλωστε, πως όταν οι υποχρεώσεις θα λιγοστέψουν, θα επιστρέψω.
και κάπως έτσι, χωρίς πολλά πολλά, ήρθα και άναψα το φως.
με λίγο διαφορετικές φιλοδοξίες, με πολλές νέες σκέψεις και ιδέες, καλωσορίζω το φθινόπωρο που έρχεται.
κι ας μην μ'αρέσει.
κι ας νιώθω πως το καλοκαίρι δεν έχει τελειώσει.
κι ας βρέχει καρεκλοπόδαρα έξω.
στην πρώτη αχτίδα ηλίου που θα ξαναδώ, θα πάω παραλία.
το αποφάσισα.
"το θέμα είναι να μην τελειώσει το καλοκαίρι μέσα σου", μου είχε πει κάποιος γλυκός άνθρωπος κάποτε.
δεν τον άκουσα ποτέ.
αυτό το μέσα μου, άτιμο πράγμα να σου πω.
πέρασε χειμώνες, πολλούς χειμώνες, ήρθε η άνοιξη, μετά το καλοκαίρι, οι καλοκαιρινές βροχές.
στις καλοκαιρινές βροχές νομίζω έχει μείνει.
ας είναι.
ο ήλιος θα ξανάρθει.
4 χρόνια πριν σε καλωσόριζα σε αυτό το χώρο.
δεν ήξερα πόσα πολλά θα σημαίνει για μένα τόσο καιρό μετά.
αγαπητέ αναγνώστη, σε εξαπάτησα.
σου υποσχέθηκα να γράφω πιο συχνά και δεν το έκανα.
κάπου στα μισά του δρόμου, έχασα την έμπνευση.
είδα την έμπνευση σαν καταναγκαστική δουλειά.
σαν δουλειά που έπρεπε να είναι ολοκληρωμένη, με αρχή, μέση και τέλος.
τέλος που οδηγεί σε καταναγκαστικά συμπεράσματα.
κι έπειτα, θυμήθηκα τον ενθουσιασμό ενός σεπτέμβρη 4 χρόνια πριν, όταν σκόρπιζα τις πρώτες μου λέξεις εδώ μέσα.
κι ύστερα, άλλαξα γνώμη για την τέχνη των λέξεων.
Ή για τις λέξεις της τέχνης.
ό,τι προτιμάς.
θα βρεις τη νέα "διακόσμηση" ανανεωμένη.
το μέσα μου, που σου 'λεγα προηγουμένως, ελπίζει να την βρεις ανανεωτική.
όπως και να χει, αυτό το φως δεν θα ξανασβήσει ποτέ.
Υ.Γ.: άλλο ένα φθινόπωρο που συνεχίζω να τους αγαπώ.
No comments:
Post a Comment