Sunday, September 28, 2014

When September ends

Τελευταίο σαββατοκύριακο στο σπίτι της Ν.Σμύρνης.
Τελευταίο σαββατοκύριακο στο μπαλκόνι του Α., με δύο καφέδες, με πολλά τσιγάρα, σημειώσεις φυσικής και νομικής ανακατεμένες, βιβλία, υπολογιστές.
Να ατενίζουμε τις απέναντι πολυκατοικίες με τους παράξενους ενοίκους, να βλέπουμε τα χρώματα της δύσης, να ατενίζουμε το μέλλον. 
Τελευταίο σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη, με έναν Οκτώβρη γεμάτο υποχρεώσεις, προκανονισμένες, προκαθορισμένες, σημειωμένες προσεκτικά στο ημερολόγιο, μην τύχει και ξεχάσω τίποτα.
Τελευταίο τέτοιο σαββατοκύριακο.
Ο χρόνος θα λιγοστέψει πάλι. Το σπίτι της Ν.Σμύρνης δεν προβλέπεται να με δει για κάμποσο καιρό.
Αυτή η Δευτέρα που έρχεται σε λίγες ώρες θα είναι διαφορετική.
Αν με ρωτάς, σιχαίνομαι να προγραμματίζω και το δευτερόλεπτο. 
Αν με ρωτάς, δεν έχω άλλη επιλογή. 
Βάζω μουσική και οργανώνω τις υποχρεώσεις της εβδομάδας. 
Αυτής που έρχεται, της επόμενης, της μεθεπόμενης...
Τελευταίο σαββατοκύριακο χαλάρωσης, λοιπόν, και ετοιμάζομαι να βουτήξω στα βαθιά παγωμένα νερά της καθημερινότητας. 
Κάπου βαθιά μέσα μου το απολαμβάνω  κι ας γκρινιάζω.
Αυτή η ένταση με παρασύρει στους ρυθμούς της.
Χαμογελάω ξέροντας πως όσο δύσκολες κι αν είναι οι μέρες που θα 'ρθουν, θα γυρίζω πίσω σ'αυτό το σαββατοκύριακο.
Θα το κοιτάζω πονηρά και θα παίρνω δύναμη. 

Υ.Γ.: Σ'αφήνω. Πήγε 8:19, πάω να απλώσω τα ρούχα....


No comments:

Post a Comment