Δεν έχω ιδέα γιατί έχω κάνει τις επιλογές που έχω κάνει μέχρι σήμερα...
Κάθε επιλογή, που έχει αλλάξει τη ροή της ζωής μου, είναι ένα συνονθύλευμα από σκέψεις που ζουν σε αταξία.
Ένα μυστήριο που δεν έχω καταφέρει μέχρι στιγμής να λύσω...
Αφήνω το ένστικτό μου να με οδηγεί.
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτή η φράση. Το ένστικτο δεν είναι κάτι που μπορείς να εξηγήσεις.
Είναι κάτι που βιώνεις.
Άλλες φορές το άφησα να με οδηγήσει με γνώμονα συναισθήματα, άλλες με γνώμονα την τρέλα, την λογική, την αναισθησία.
Κάποιες φορές το άφησα να με οδηγήσει από δειλία.
Δειλία να νιώσω, να τρελαθώ, να βάλω σαν άξονα τη λογική ή ακόμα και την αναισθησία.
Δεν το κατηγορώ.
Το ένστικτο έχει τους δικούς του κανόνες.
Λειτουργεί χωρίς να σου δίνει λογαριασμό.
Χωρίς να σκέφτεται ανθρώπους, καταστάσεις, συνθήκες.
Είναι το ίδιο που δεν σου επιτρέπει να ξεχάσεις τίποτα.
Είναι το ίδιο που γεννάει ελπίδες, τις επαναφέρει, κάποιες φορές τις σκοτώνει οριστικά και αμετάκλητα.
Κάποια βράδια που το ένστικτό μου αποφάσιζε για μένα, θυμάμαι να ακούω τις ελπίδες μου να κλαίνε μόνες σε μια σκοτεινή γωνία.
Ήταν αυτές οι στιγμές που αναγνώριζα ό,τι άφηνα πίσω μου και έπρεπε να το κάνω, όσο κι αν η σκέψη με πονούσε.
Πόσα πράγματα δεν έχω τολμήσει να πω ή να κάνω επειδή δεν το έχει επιτρέψει το ένστικτό μου.?
Πόσα από αυτά τα πράγματα θα έπρεπε να είχα τολμήσει να πω κι ας μην το επέτρεπε το ένστικτό μου.?
Πώς θα ήταν η ζωή μου σήμερα αν δεν το άκουγα ποτέ.?
Κάθε επιλογή, που έχει αλλάξει τη ροή της ζωής μου, είναι ένα συνονθύλευμα από σκέψεις που ζουν σε αταξία.
Ένα μυστήριο που δεν έχω καταφέρει μέχρι στιγμής να λύσω...
Αφήνω το ένστικτό μου να με οδηγεί.
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτή η φράση. Το ένστικτο δεν είναι κάτι που μπορείς να εξηγήσεις.
Είναι κάτι που βιώνεις.
Άλλες φορές το άφησα να με οδηγήσει με γνώμονα συναισθήματα, άλλες με γνώμονα την τρέλα, την λογική, την αναισθησία.
Κάποιες φορές το άφησα να με οδηγήσει από δειλία.
Δειλία να νιώσω, να τρελαθώ, να βάλω σαν άξονα τη λογική ή ακόμα και την αναισθησία.
Δεν το κατηγορώ.
Το ένστικτο έχει τους δικούς του κανόνες.
Λειτουργεί χωρίς να σου δίνει λογαριασμό.
Χωρίς να σκέφτεται ανθρώπους, καταστάσεις, συνθήκες.
Είναι το ίδιο που δεν σου επιτρέπει να ξεχάσεις τίποτα.
Είναι το ίδιο που γεννάει ελπίδες, τις επαναφέρει, κάποιες φορές τις σκοτώνει οριστικά και αμετάκλητα.
Κάποια βράδια που το ένστικτό μου αποφάσιζε για μένα, θυμάμαι να ακούω τις ελπίδες μου να κλαίνε μόνες σε μια σκοτεινή γωνία.
Ήταν αυτές οι στιγμές που αναγνώριζα ό,τι άφηνα πίσω μου και έπρεπε να το κάνω, όσο κι αν η σκέψη με πονούσε.
Πόσα πράγματα δεν έχω τολμήσει να πω ή να κάνω επειδή δεν το έχει επιτρέψει το ένστικτό μου.?
Πόσα από αυτά τα πράγματα θα έπρεπε να είχα τολμήσει να πω κι ας μην το επέτρεπε το ένστικτό μου.?
Πώς θα ήταν η ζωή μου σήμερα αν δεν το άκουγα ποτέ.?
