Friday, June 21, 2013

#to_die_by_your_side_is_such_a_heavenly_way_to_die

βλέπω, κάθε βράδυ, τον ίδιο εφιάλτη:

κρέμομαι από ένα βράχο, έναν γκρεμό σε άγνωστο μέρος.
από κάτω, κάπου μακριά ακούω νερό να τρέχει.
τα χέρια μου έχουν ματώσει από την προσπάθεια να ανέβω.
φωνάζω "βοήθεια" ξέροντας πως είσαι ακόμα κάπου κοντά μου, εσύ που ήσουν το πιο στενό μου στήριγμα.
σε βλέπω να τρέχεις προς το μέρος μου αλλά η όρασή μου έχει κάπως θολώσει, ο ήλιος με χτυπάει εδώ και ώρες.
μου δίνεις ελπίδα, μου φωνάζεις να κάνω κουράγιο αλλά δεν σε ακούω καλά. έχω κουραστεί.

έρχεσαι και μου λες να σου δώσω το χέρι μου, προσπαθώ να σου πω πως δεν έχω δύναμη, αλλά η φωνή μου δεν βγαίνει. έχω κουραστεί πολύ. 

προσπαθείς για ώρα και όταν το ένα μου χέρι γλιστράει, ουρλιάζεις. φωνάζεις για βοήθεια αλλά κανείς δεν σε ακούει.

βάζεις όλη σου τη δύναμη αλλά δεν καταφέρνεις να με τραβήξεις.

πέφτω.

και καθώς πέφτω ακούω τους λυγμούς σου να απομακρύνονται.

δεν ήθελα να σε κάνω να κλάψεις. 

μόνο αυτό σκέφτομαι καθώς πέφτω στο νερό.
είναι παγωμένο. 
πέφτω βαθιά αλλά δεν έχω δύναμη να ανέβω στην επιφάνεια.
οι αντοχές μου υποχωρούν και νιώθω το νερό να μπαίνει με ορμή στους πνεύμονές μου. 
πνίγομαι.
και όσο κι αν προσπαθώ, δεν μπορώ να ανασάνω.

δεν πρόλαβα να σου φωνάξω ότι θα μου λείψεις.

δεν πρόλαβα να σου πω να μην στενοχωρηθείς που δεν κατάφερες να με τραβήξεις.
δε σ'αδικώ.
ξέρω πως δεν είναι θέμα δύναμης γιατί είσαι από τα πιο δυνατά άτομα που είχα την τύχη να γνωρίσω.
μα, αν προσπαθούσες κι άλλο το βάρος σου δεν θα άντεχε το δικό μου. 

κάθε πρωί, ξυπνάω ιδρωμένη και τρομαγμένη. 
τώρα ξέρω κι εγώ πως είναι να ζεις τον θάνατό σου κάθε βράδυ και το πρωί να πρέπει να προσποιείσαι πως είσαι ζωντανός.



P.S. to die by your side is such a heavenly way to die

Wednesday, June 19, 2013

#hello_darkness_my_old_friend

Όλα φαίνονται τόσο ψεύτικα, η ιδέα ότι καλά πράγματα συμβαίνουν σε καλούς ανθρώπους και ότι υπάρχει μαγεία στον κόσμο και ότι η πραότητα και η εντιμότητα θα κληρονομηθούν.

Υπάρχουν τόσοι καλοί άνθρωποι που υποφέρουν για να πραγματοποιηθούν αυτά.

Υπάρχουν.. τόσες πολλές προσευχές που έχουν μείνει αναπάντητες.

Κάθε μέρα αγνοούμε το πόσο χαλασμένος είναι αυτός ο κόσμος, και λέμε στους εαυτούς μας πως θα πάνε όλα καλά. "Θα είσαι μια χαρά". Αλλά δεν είναι μια χαρά. 

Και μόλις το συνειδητοποιήσεις αυτό... δεν υπάρχει γυρισμός.

Δεν υπάρχει μαγεία στον κόσμο.

Τουλάχιστον, σήμερα, αυτή τη στιγμή, παρ'ότι γίνομαι μάρτυρας ενός ακόμη ξημερώματος, δεν υπάρχει.

#hello_darkness_my_old_friend



Thursday, June 6, 2013

#moving_in_reverse

Ορισμένες φορές βρίσκεις τη θέση σου μέσα στο σύμπαν, κινούμενος προς το αντίθετο ρεύμα που πηγαίνουν όλοι οι υπόλοιποι. Καμιά φορά για να ακολουθήσεις το αντίθετο ρεύμα, αυτό που λίγοι έχουν το θάρρος να ακολουθήσουν, πρέπει πρώτα να έχεις χτυπήσει με φόρα στον πάτο του μπουκαλιού της ζωής σου.

Είναι πράγματα που έχεις κάνει για τα οποία δεν είσαι περήφανος.

Θα ήθελα κι εγώ, όπως κι εσύ, να ήταν αλλιώς, αλλά τη στιγμή που θα τα παραδεχτείς, πρέπει να ξέρεις πως θα είσαι μόνος σου. Μόνος να παλεύεις με τις τύψεις, μόνος τις νύχτες που θα αναρωτιέσαι ποιες συνθήκες σε οδήγησαν σε λάθος επιλογές, μόνος τις φορές που θα αναμετριέσαι με τα 
φαντάσματα του παρελθόντος και τους παρόντος σου.

Μόνος απέναντι στα θηρία που από τα λάθη σου θα βρουν την ευκαιρία να σε καταβροχθίσουν.

Αν έχεις κάνει την αυτοκριτική σου, δεν έχεις λόγο να φοβάσαι.

Όχι. Να είσαι σίγουρος πως ακόμα κι εκείνοι που ήλπιζες να είναι κοντά σου, δεν θα είναι.

Μα να θυμάσαι πως κάθε μικρό ή μεγάλο σου παραπάτημα, έξω από την πορεία που χάραξες για τον εαυτό σου, είναι ακόμα μια υπενθύμιση πως δεν έχεις χάσει το δρόμο σου.

Πέρασες τόσα αλλά βρέθηκε κάποιος να σου πει ότι η ψυχή σου έμεινε ανέπαφη.

Και τώρα που νιώθεις ότι έχεις τόσα πολλά να δώσεις, τόσα πολλά να πεις, τόσα πολλά να προσφέρεις, τόση αγάπη να ξεχειλίζει από μέσα σου, τι κάνεις.?

Όταν τα φώτα σβήνουν, όταν η αυλαία πέφτει, είσαι μόνος.

Και είναι το σκοτάδι της μοναξιάς που σε καταβροχθίζει. Κι αναρωτιέσαι «Γιατί κανείς δεν ανάβει το φως.? Έχω τόσα πολλά να δώσω. Είμαι εδώ. Γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούν να συγχωρήσουν.? Γιατί 
δεν μπορούν να σε αγαπήσουν ακόμα και με τα χειρότερα λάθη σου.?»

Ορισμένες φορές βρίσκεις τη θέση σου μέσα στο σύμπαν, κινούμενος προς το αντίθετο ρεύμα που πηγαίνουν όλοι οι υπόλοιποι. Καμιά φορά για να ακολουθήσεις το αντίθετο ρεύμα, αυτό που λίγοι έχουν το θάρρος να ακολουθήσουν, πρέπει πρώτα να έχεις χτυπήσει με φόρα στον πάτο του 
μπουκαλιού της ζωής σου.

Μην απορείς. Δεν έκανα λάθος στην αντιγραφή. Αυτή είναι η απάντηση που αναζητάς. Μόνο που δεν τελειώνει εδώ.

Πάλεψε και θα ανταμειφθείς. Αγωνίσου και γίνε αυτό που πάντα ήθελες να είσαι και θα δεις πως κανένας δεν σε ξέχασε.

Κι αν αναρωτιέσαι αν αξίζει τον κόπο, τότε κοίτα τα αγαπημένα σου πρόσωπα και θα το δεις γραμμένο στα μάτια τους.

Όταν τα φώτα θα σβήνουν, όταν η αυλαία θα πέφτει, θα είσαι μόνος.


Αλλά δεν θα χρειάζεται μόνος να περιμένεις να ξανανάψει το φως.