Οι διακοπές του Πάσχα αισίως φτάνουν στο τέλος τους... Εγώ,εσύ γυρνάμε στην πραγματικότητα μας.
Λίγο πριν ξαναβουτήξεις στα βαθιά νερά της καθημερινότητας, αποφασίζεις ότι είναι ώρα να φλερτάρεις ξανα με τα μουσικά σου γούστα, (απο-)αναδιοργανώνοντας παλιά και νέα cd, ξεχασμένα βινύλια ακόμα και κάτι κασέτες που έχουν ξεμείνει απο την εποχή που το μουσικό είδος που άκουγες πρέπει να παραμείνει κρυφό και να προστατευθεί καλύτερα και απο το πιο σημαντικό κρατικό μυστικό.
Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά βρίσκεις ένα δίσκο πειρατικό, με τα ξεφτισμένα γράμματα ενός ανεξίτηλου μαρκαδόρου να γράφουν "ΜeWithoutYou"...
Θυμάσαι την πρώτη φορά που τους άκουσες- πάνε δυο χρόνια απο τότε(?)
Τότε που ξεκινούσες με δειλά βήματα να υφαίνεις τον δικό σου ιδιαίτερο μουσικό ιστό και να ξαναγράφεις την ιστορία σου- αυτή τη φορά- με διαφορετικό soundtrack, πιο ταιριαστό σε όλα όσα ονειρευόσουν να γίνεις
Σιγοτραγουδάς τις μελωδίες τους και νιώθεις πλέον σίγουρος πώς αυτοί οι τύποι ανήκουν χωρίς αμφιβολία στο πάνθεον των μουσικών σου θεοτήτων...
Χαμογελάς ανέμελα, με τον Αίολο να σου κλείνει το μάτι πονηρά απο μακριά..
Η αύρα της αλλαγής δεν θα αργήσει να έρθει και το ξέρεις
nevermind.
Υ.Γ1: σ'ευχαριστώ γιατί αν κάτι μου έμαθες αυτό είναι να ταξιδεύω μέσα απο τον ήχο
Υ.Γ2: πάρε μια γεύση απο MeWithoutYou ... ό,τι κι αν πω, η μουσική έχει τη δική της γλώσσα..
