Λίγο πριν τελειώσει ένας ακόμα χρόνος, κι εκεί που έχεις γεμίσει το αφράτο σου πάπλωμα με μελομακάρονα και άχνη από τους κουραμπιέδες και- χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος- ακούς για χιλιοστή φορά το Last Christmas των Wham(ενώ η μαμά σου σε παρακαλάει να κατεβάσεις το Χριστούγεννα της Βανδή και το Τα πιο γλυκά Χριστούγεννα της Σαμίου:p) το μυαλό κάνει περίεργες διεργασίες.
Η καλύτερα.. περίεργους απολογισμούς.
Αναρωτιέσαι τι έκφραση να πάρεις για το χρόνο που πέρασε… πώς να τον αποχαιρετίσεις.
365 μέρες. Κάθε μία λίγο πιο ξεχωριστή και ιδιαίτερη από την άλλη. 365 μέρες γεμάτες χαρές, λύπες, αγωνίες, ενθουσιασμούς… Πώς να χωρέσεις τόσα συναισθήματα και γεγονότα σε μερικές γραμμές.?
Και πάνω που είσαι σίγουρος πως έχεις βρει τη χρυσή τομή, μια μαμά σε παρασύρει σε mood χριστουγεννιάτικο, φορώντας κόκκινο σκουφί και κρατώντας στα χέρια της ένα κουτί.
Δεν ξαφνιάζεσαι, την ίδια σκηνή την έχεις ξαναπαίξει πολλές φορές.
Και αλήθεια, πώς να αντισταθείς?
Για ακόμα μια χρονιά θα αφιερώσεις ένα από τα τελευταία βράδια του χρόνου σου κοιτώντας κλασικές χριστουγεννιάτικες ταινίες. Γκρινιάζεις λίγο αλλά δεν χάνεις την ευκαιρία να αναθερμάνεις τη σχέση σου με το πνεύμα των Χριστουγέννων. Θα γελάσεις ξανά με τις ίδιες ανόητες ατάκες, θα φας άπειρα μελομακάρονα, θα κουκουλωθείς με την κουβερτούλα σου στον καναπέ με μόνα αναμμένα τα φώτα του δέντρου και θα κοιμηθείς εκεί αφού θα έχεις πιεί μερικά ποτηράκια κρασί παρέα με τη μαμά σου…
Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, θα συνειδητοποιήσεις ότι η ζωή δεν είναι παρά μόνο στιγμές, θα κοιτάξεις πίσω στο χρόνο που πέρασε, θα τις αναγνωρίσεις, να! Σε βλέπω που χαμογελάς…
Κοιτάς μπροστά και είσαι σίγουρος.. τον χρόνο που θα έρθει θα κάνεις τα πάντα για να τον γεμίσεις από στιγμές που θα αξίζει να τις θυμηθείς στο τέλος του επόμενου χρόνου… :)
Ξέρεις ότι ο χρόνος που θα έρθει θα είναι γεμάτος από προκλήσεις, θα σε φέρει σίγουρα στα όρια των αντοχών σου, θα σε φέρει αντιμέτωπο με τις φοβίες αλλά και τα όνειρα σου.
Nevermind :)
Ένα χαμόγελο αρκεί. Κι αν χαραμίσεις μερικές παραπάνω σταγόνες αισιοδοξίας, τι έγινε? Μόνο πιο δυνατό μπορούν να σε κάνουν…
Enough με τις αμπελοφιλοσοφίες.
Τρώγοντας το τελευταίο μελομακάρονο της πιατέλας (φτου! Το υπόλοιπο βράδυ πώς θα το βγάλω?), σου εύχομαι ο γέρος χρόνος να σου αφήσει μόνο γλυκές και αστείες αναμνήσεις και ο καινούριος να σε φέρει πιο κοντά στα όνειρα σου και σε όσα επιθυμεί η καρδιά σου (έκανα και ρίμα η άτιμη!).
Φρόντισε να περάσεις super duper τέλεια τις μέρες που θα έρθουν, να διασκεδάσεις με την ψυχή σου( και αν πάνω στο τσακίρ κέφι σπάσεις και κανα πιάτο από το χριστουγεννιάτικο σερβίτσιο της γιαγιάς που χρονολογείται από τα 1800, θύμισε της πως ούτως ή άλλως έρχεται το τέλος του κόσμου το 2012!!), να ανοίξεις σαμπάνιες, να βολτάρεις ατελείωτα, να ρίξεις πυροτεχνήματα, να φας ατελείωτες λιχουδιές και να χτυπηθείς στους ρυθμούς όποιας μουσικής επιθυμεί η ψυχή σου…
Ααααα, και να βρεις και το φλουρί.
Ουφ! Πάλι πολλά είπα..
Άντε σε αφήνω στην ησυχία σου, να ευχαριστηθείς την τελευταία ημέρα της δεκαετίας…
Να περάσεις μαγικά :)
Χαρούμενη Πρωτοχρονιάαααααα (λα λα λα λα λα λα!!!!!!!)
P.S: Καλό μου blog, υπόσχομαι τη νέα χρονιά να σε φροντίζω περισσότερο…. (το δώρο σου για τα Χριστούγεννα..ένα νέας τεχνολογίας- fully updated- ηλεκτρονικό…ξεσκονόπανο!)
