#a_velvet_shadow

Καλημέρα αγαπημένο μου μπλογκ.!

Ήθελα μόνο να σου πω ότι δεν σε ξέχασα.

Ακόμη μία μέρα ξημερώνει στην όμορφη ΦΕΠΟχώρα και με βρίσκει εδώ, μπροστά από αυτή την οθόνη να αναμετρώ τις αντοχές μου με ανθρώπους, σκέψεις και παραλογισμούς που ποτέ δεν επιζήτησα να αντιμετωπίσω. Α, και με μία εργασία που δεν λέει να προχωρήσει.

Και όσο χώνομαι όλο και πιο βαθιά στην ανιαρή και εξουθενωτική καθημερινότητα, πιάνομαι από τις μικρές οάσεις της ζωής. Γυρνώ σε σένα μετά από κάμποσο καιρό μιάς και δικαιωματικά σου ανήκει μία θέση σε αυτή την προαναφερθείσα κατηγορία. 

Θα αναρωτιέσαι γιατί έρχομαι εδώ ξανά και ξανά, γιατί γράφω στην άδεια και κάποιες φορές απρόσωπη διαδικτυακή σελίδα σου. 

Δεν θέλησα ποτέ να την προσωποποιήσω. Εδώ μέσα, εγώ δεν είμαι εγώ. Είμαι εσύ και εσύ είσαι μία βελούδινη σκιά, αλλά εσύ είσαι κομμάτι από μένα.

Γράφω από επιλογή. 
Επιλέγω να γράφω επειδή είναι τέλειο για μένα. 
Το γράψιμο είναι μία απόδραση, ένα μέρος όπου μπορώ να κρυφτώ. 
Είναι φίλος και σύμμαχος όλες εκείνες τις στιγμές που νιώθω απομονωμένη από όλους τους άλλους. 
Είναι ημερολόγιο, όταν η μοναδική ιστορία που μπορώ να πω είναι η δική μου. 
Είναι ένα βιβλίο, ένα μικρό ημερολόγιο καταστρώματος όταν έχω ανάγκη να βρεθώ κάπου άλλου. 
Είναι ένας έλεγχος, όταν νιώθω τόσο εκτός ελέγχου. 
Είναι θεραπεία, όταν όλα φαίνονται αρκετά μπερδεμένα. 
Και είναι διασκέδαση, όταν η ζωή γίνεται επίπεδη.

Ο καιρός θα κυλίσει, οι υποχρεώσεις θα λιγοστέψουν και τότε είμαι σίγουρη πως θα γυρίσω πάλι κοντά σου, να σου διηγηθώ τις περιπέτειες μου. 

Μέχρι τότε, ευχήσου μου να έχω γερό στομάχι, ανυπόταχτο μυαλό και μία δόση καλής τύχης. 

Άντε καλές μέρες και στο επανιδείν.

Πάρε κι αυτό γιατί μ'αρέσει και κολλάει με το κλίμα: https://www.youtube.com/watch?v=F1bOF0rqqXg