a heart wide shut

δεν ξέρω πώς να αφηγούμαι ιστορίες.

ξέρω μόνο να σου πω πώς μοιάζει αυτό το συναίσθημα που σε κάνει να θέλεις να αφηγηθείς μία ιστορία.

 

μοιάζει αστείο το πώς άνθρωποι που πέρσι δεν σήμαιναν τίποτα για σένα, μπορεί να σημαίνουν τα πάντα μερικούς μήνες μετά. 

μοιάζει αστείο το πώς άνθρωποι που σήμαιναν τα πάντα για σένα πέρσι, μερικούς μήνες μετά δεν είναι τίποτα παρά ένα κουβάρι από αναμνήσεις. 
μοιάζει αστείο πώς κάποιοι άνθρωποι σημαίνουν πολλά όσα χρόνια κι αν περάσουν. 

μοιάζει αστεία η δύναμη που έχει ο χρόνος.

για έναν από αυτούς τους ανθρώπους, που τα χρόνια περνούν και η σκιά τους δεν παύει να σε στοιχειώνει, θέλησα να σου μιλήσω.

θυμάσαι ένα αγόρι που όταν το κρυφοκοίταξες, είδες στα μάτια του τον εαυτό σου. 

ήταν ένας καθρέφτης. 

ένας καθρέφτης που δεν ήξερες ότι υπήρχε και ευχήθηκες πολλές φορές να σπάσει. 

κάποιες προσπάθησες να τον σπάσεις εσύ ο ίδιος, άλλες ευχήθηκες να τον έσπαγε μια αόρατη δύναμη.

θαύμασες-σίγουρα- πολλές φορές την κορνίζα του. 

στα σχέδια της έβλεπες όλα εκείνα τα μικρά κι ασήμαντα που σε έκαναν να θαυμάζεις και τον εαυτό σου. 
στο γυαλί όμως που περιέβαλε έβλεπες όλα εκείνα που σιχαινόσουν και σε σένα.

το αγόρι μεγάλωσε. 

το αγόρι που θαύμαζες, μπορεί να μην υπάρχει πια. 

το αγόρι  συμβιβάστηκε όσο κι αν το πόνεσε, έπειτα επηρεάστηκε και χάθηκε μέσα στο πλήθος.

έκανε  λάθος κινήσεις-αλλά μήπως δεν έχουμε όλοι μας κάνει κινήσεις καταστροφικές.?, ίσως από απογοήτευση, ίσως από κούραση, ίσως από φόβο, ίσως για να διατηρήσει τις ισορροπίες σε μια περίοδο που όλα έμοιαζαν να καταρρέουν.

όταν ήθελε να κάνει το διαφορετικό, υπήρχε πάντα κάποιος για να τον φρενάρει. πίστεψε και πιστεύει σε λάθος άτομα, έβαλε τον εαυτό του σε θέση άμυνας αντί για θέση επίθεσης.

το αγόρι εγκατέλειψε τη μάχη. ο καθρέφτης έσπασε.

προσπάθησες να μαζέψεις τα κομμάτια, να τα ενώσεις, να δεις αυτό που έβλεπες παλιά. 

και τότε κατάλαβες πως είχατε πάρει άλλους δρόμους. 

παράλληλους. 

χωρίς ελπίδα να ξανασυναντηθούν ποτέ.

ο καθρέφτης έσπασε.

τέλος ιστορίας.