Από παιδί, θυμάσαι κάθε Πρωτοχρονιά να φτιάχνεις λίστες με
τα όσα θα άλλαζες το νέο έτος.
Ήταν, για σένα, ένα είδος τελετής. Μια μικρή υπενθύμιση των
ονείρων σου, των «θέλω» σου. Τους έδινες ζωή σε ένα λευκό χαρτί κι αν ήσουν
τυχερός, μπορεί στο τέλος του χρόνου, την ώρα που έκανες τον απολογισμό σου, να
διέγραφες και ένα-δύο από τη λίστα σου.
Δεν ήσουν ικανοποιημένος. Δεν ήταν αρκετά. Κι έτσι,
μετέφερες όσα δεν έκανες στη λίστα του επόμενου χρόνου σε σειρά προτεραιότητας
σε σχέση με τις νέες σου επιθυμίες. Οι λίστες γίνονταν σεντόνια, τα σεντόνια
φθαρμένα κιτρινισμένα υφάσματα.
Κι ύστερα, ξεχνούσες..
Φέτος, δεν έκανες λίστα. Έκαψες τις παλιές και σκόρπισες τις
στάχτες από το μπαλκόνι σου. Φέτος, δεν έκανες λίστα^2.
Μέσα σε μία βδομάδα, κατάφερες να αλλάξεις κάμποσα απ’ αυτά
που χρόνια πάλευες ν’ αλλάξεις. Στόχοι, όνειρα, ιδέες, επιθυμίες, όνειρα^2. Οι άνεμοι
της αλλαγής φύσηξαν και τα έβαλαν όλα σε σειρά.
Και ξέρεις ότι έπεται συνέχεια…
Χαμογελάς ανέμελα και νιώθεις δυνατός.
Σε διαβεβαιώνω, θέλει μαγκιά.
Happy new
year.!!
Είδες? Όσο κι αν ελπίζεις, όσο κι αν προσπαθείς, συχνά η ζωή παίρνει διαφορετική τροπή από μόνη της.. Καλή χρονιά λοιπόν, με ομορφότερες στιγμές.
ReplyDeleteη ζωή είναι ένα παζλ από επιλογές και τυχαιότητα. όταν, όμως μπορείς να κάνεις επιλογές γιατί να αφήσεις τα πράγματα στην τύχη τους.?
ReplyDeleteκαλή χρονιά και σε σένα, stranger.
ReplyDelete