born to die

Ο χρόνος, λένε, είναι σχετικός.

Είναι στιγμές, που έρχονται και φεύγουν πριν τις καταλάβεις. Είναι στιγμές, που ο χρόνος μοιάζει με την αιωνιότητα. Είναι άλλες, που ο χρόνος παίζει με το μυαλό σου.

 Ένα λεπτό κλεισμένο μέσα σε ατελείωτες ώρες. 

Ώρες εγκλωβισμένες μέσα σε ένα λεπτό.

Στιγμές που ένιωσες ότι ο χρόνος που είχες δεν ήταν αρκετός. Στιγμές που ένιωσες ότι ο χρόνος που είχες ήταν υπεραρκετός και δεν τον εκμεταλλεύτηκες ποτέ.  

Ένα παιχνίδι μυαλού.

Κι, όμως, οι δείκτες του ρολογιού ποτέ δεν σταμάτησαν να χτυπούν στον ίδιο ρυθμό.

Κι είναι κι αυτή η στιγμή που συνειδητοποίησες ότι όλες σου οι ευχές είχαν/έχουν σαν άξονα 

το χρόνο.

Αυτά τα δευτερόλεπτα ανάμεσα σε αυτά που σκέφτομαι και δεν θα σου πω ποτέ. Αυτά τα δευτερόλεπτα ανάμεσα σε αυτά που σκέφτεσαι και δεν θα μου πεις ποτέ, όπως θα έλεγε η Ε.

Κάπου ανάμεσα σε τόσες σκέψεις, εύχομαι να μπορούσαμε… αλλά, βλέπεις, δεν υπάρχει (ο) χρόνος. ;)